Parku i Madh i Tiranës ose Parku i Liqenit Artificial, i njohur edhe si Liqeni Artificial i Tiranës, është një park publik prej 289 hektarësh i vendosur në pjesën jugore të Tiranës, Shqipëri, dhe i administruar nga Agjencia e Parqeve dhe Rekreacionit të Bashkisë së Tiranës.
Parku përfshin një liqen artificial dhe shumë monumente të tjera si Kisha e Shën Prokopit, Pallati Presidencial dhe memoriale për disa personalitete shqiptare. Ai mbetet një nga vendet më relaksuese në qytet, pavarësisht ndërtesave në rritje që po ndërtohen pranë parkut, një vrapim ose shëtitore herët në mëngjes është një rutinë e përditshme për shumë qytetarë. Në skajin jugor të Parkut, ndodhet Kopshti Zoologjik dhe Kopshti Botanik. Ky i fundit përfshin shumë lule dhe bimë që janë të zakonshme për mjedisin shqiptar.
Ka pothuajse 120 lloje pemësh, shkurresh dhe lulesh. Sipërfaqja e Kopshtit Botanik është 14.5 hektarë dhe madhësia e liqenit është 55 hektarë, ndërsa sipërfaqja e vetë Parkut është 230 hektarë.
Parku u ndërtua midis viteve 1955 dhe 1956 bazuar në një plan bullgar dhe quhej stalla Gogo, në një zonë të gjelbër. Parku fillon në skajin jugor të Bulevardit Dëshmorët e Kombit, sipas Universitetit të Tiranës, në jug të Sheshit kryesor Skënderbej. Më parë quhej ‘Parku i Shën Prokopit’ (shqip: Parku i Shën Prokopit) nga Kisha e Shën Prokopit, e cila ndodhet në zonë. Në pjesët e brendshme, mund të gjenden memorialet e 45 ushtarëve britanikë dhe australianë të rënë gjatë Luftës së Dytë Botërore, si dhe një memorial i qindra ushtarëve gjermanë nga e njëjta luftë.
Parku përfshin Pallatin Mbretëror të vendosur në anë dhe afër Rrugës së Elbasanit. Pallati, ndërtimi i të cilit u nis nga Zogu i Shqipërisë, shërbeu si Pallat Mbretëror vetëm një herë, për Mbretin Italian Viktor Emanueli III gjatë vizitës së tij të vetme në Shqipëri në maj 1941 si Mbret i Shqipërisë. Pallati i kishte shërbyer gjithashtu zëvendësit Francesco Jacomoni dhe më vonë gjeneralit fashist Alberto Pariani. Tani është rezidenca zyrtare e Presidentit të Shqipërisë.
Parku ishte gjithashtu shtëpia e memorialit të nënës së Mbretit Zog të Shqipërisë, Sadije Toptani. Monumenti u shkatërrua nga regjimi komunist në vitet 1950 dhe tani mund të shijohet vetëm në fotografi. Është ndërtuar një mur që përcakton kufijtë e parkut.
Parku quhet ndryshe “Mushkëria e Qytetit” për shkak të diversitetit të bimëve. Ai përfshin gjithashtu Kopshtin Botanik dhe Kopshtin Zoologjik, si dhe një kompleks pishinash. Përveç kësaj, Parku ka një amfiteatër, ku zhvillohen aktivitete të ndryshme kulturore, veçanërisht në muajt e verës. Liqeni artificial është një zonë e njohur për peshkim dhe not. Liqeni u ndërtua nga ujërat lokale në vitin 1955 me punë vullnetare për të ndërtuar një digë 400 metra të gjatë që i mban ujërat larg nga përmbytjet në Tiranë.
Ai gjithashtu përfshin në mënyrë të dukshme Varret e vëllezërve Frashëri, Abdyl Frashëri, Naim Frashëri dhe Sami Frashëri. Gjithashtu, në vitin 1998, eshtrat e Faik Konicës, ish-Ministër i Shqipërisë në Uashington dhe botues i revistës Albania u sollën nga Shtetet e Bashkuara dhe u vendosën në një varr që ndodhej në park.
